Միանալով Հայաստանի առաջադեմ թերթերի խմբագիրների ու մտավորականության պահանջներին, ցանկանում եմ Նիկոլ Փաշայանին օր առաջ տեսնել ազատության մեջ:Ասելու շատ բան չկա... Լրագրողին բանտարկել ու մեկուսացնել հասարակությունից, ինքնին ամեն ինչ ասում է՝ վախենալ նրա խոսքի ու գրչի զորությունից:
Մեր հիշողության մեջ դեռ թարմ է. Երբ Չիլիի Ֆաշիստները տապալեցին երկրի օրինավոր իշխանությանը, առաջին «անհետաձգելի» քայլը եղավ Սանթյագո դե Չիլիի հրապարակում հրկիզել Լատինական Ամերիկայի մեծ բանաստեղծ Պաբլո Ներուդայի գրքերը: Մայրաքաղաքի ֆուտբոլի ստադիոնում ժողովրդի կողմից սիրված տրուբադուր Վիկտոր Խարայի մատները ջարդեցին, և ապա գնդացրի կրակահերթով խլացրին նրա արդարություն պահանջող երգի ձայնը...
Սփյուռքի մտավորականները անտարբեր չեն աշխարհում կատարվող անարդարությունների նկատմամբ և աչալուրջ հետևում են, թե ինչ է կատարվում իրենց հայրենիքում՝ Հայաստանում:
Հրապարակում
վառում են գրքեր
բանաստեղծության:
Հեռու հրապարակից,
կշտացած զենքի տակ
թաղում են բանաստեղծին:
Երկունք ապրած բառեր
կրակ կուլ տալով
ինքնասպսնվում են:
Բանտի պատերը
փոր են տալիս քո քաղաքում:
Գնդակահարում են անգամ
հաշմանդամներին,
և յուրայիններիդ կրծքի արյունից
ժանգոտում են փշալարերը:
Գրքերդ վառողների
որդիները շուտով
անգիր պիտի անեն
և արտասանեն այրող բառերդ
իրենց դժբախտ հայրերի
շիրիմների վրա:
Սփյուռքահայ բանաստեղծ՝
Կարիկ Պասմաճեան
«ԲԱԼԵՆԻ» ամսագրի նախկին հրատարակիչ՝
Արամայիս Միրզախանյան
Շվեդիա, Սթոքհոլմ
18 Նոյեմբեր, 2010
Մեր հիշողության մեջ դեռ թարմ է. Երբ Չիլիի Ֆաշիստները տապալեցին երկրի օրինավոր իշխանությանը, առաջին «անհետաձգելի» քայլը եղավ Սանթյագո դե Չիլիի հրապարակում հրկիզել Լատինական Ամերիկայի մեծ բանաստեղծ Պաբլո Ներուդայի գրքերը: Մայրաքաղաքի ֆուտբոլի ստադիոնում ժողովրդի կողմից սիրված տրուբադուր Վիկտոր Խարայի մատները ջարդեցին, և ապա գնդացրի կրակահերթով խլացրին նրա արդարություն պահանջող երգի ձայնը...
Սփյուռքի մտավորականները անտարբեր չեն աշխարհում կատարվող անարդարությունների նկատմամբ և աչալուրջ հետևում են, թե ինչ է կատարվում իրենց հայրենիքում՝ Հայաստանում:
Հրապարակում
վառում են գրքեր
բանաստեղծության:
Հեռու հրապարակից,
կշտացած զենքի տակ
թաղում են բանաստեղծին:
Երկունք ապրած բառեր
կրակ կուլ տալով
ինքնասպսնվում են:
Բանտի պատերը
փոր են տալիս քո քաղաքում:
Գնդակահարում են անգամ
հաշմանդամներին,
և յուրայիններիդ կրծքի արյունից
ժանգոտում են փշալարերը:
Գրքերդ վառողների
որդիները շուտով
անգիր պիտի անեն
և արտասանեն այրող բառերդ
իրենց դժբախտ հայրերի
շիրիմների վրա:
Սփյուռքահայ բանաստեղծ՝
Կարիկ Պասմաճեան
«ԲԱԼԵՆԻ» ամսագրի նախկին հրատարակիչ՝
Արամայիս Միրզախանյան
Շվեդիա, Սթոքհոլմ
18 Նոյեմբեր, 2010
No comments:
Post a Comment